پرس پخت لنت ترمز

لنت قطعه‌ای نیست که مانند ورق شکل داده شود، آمیزه‌ای است که درون قالب پخته می‌شود. آمیزه‌ای از رزین، الیاف و پرکننده در قالب ریخته می‌شود، میان صفحات گرم‌شده و زیر فشار نگه داشته می‌شود و رزین با سخت شدن، ساختار پیوندی را که قطعه را کنار هم نگه می‌دارد بنا می‌کند.

در حین پخت، در رزین گاز تولید می‌شود. اگر این گاز از قالب گرفته نشود، قطعه از درون باد می‌کند، سطح اصطکاکی متخلخل می‌ماند و لنت نمی‌تواند ضریب اصطکاک مورد انتظار را در ترمز تأمین کند. به همین سبب مراحل گاززدایی — تنفس دادن کوبه در فواصل کوتاه — بخشی از دستور فرآیند است، نه تزئین.

یکسان بیرون آمدن ضریب اصطکاک از قطعه‌ای به قطعه دیگر به یکسان بودن دما در همه نقاط سطح قالب بستگی دارد. گرمایش ناحیه‌ای و بازخورد ترموکوپل قالب را در یک دما نگه می‌دارد؛ در قالب‌های چندحفره‌ای، صلبیت بدنه تضمین می‌کند که فشار یکسانی به هر حفره برسد.

ÖZKOÇ پرس‌های لنت را در یک تیپ واحد تولید نمی‌کند: چیدمان‌های اثر از بالا، اثر از پایین و چندطبقه متناسب با ساختار قالبِ کار انتخاب می‌شوند. همان خانواده بدنه در دیگر کارهای پرس گرم مانند لاستیک و ملامین نیز به کار می‌رود؛ آنچه تغییر می‌کند قالب، تعداد ناحیه گرمایش و دستور فرآیند است.

• صفحات گرم‌شونده، کنترل ترموکوپل بر پایه ناحیه
• مراحل گاززدایی (تنفس دادن) تعریف‌شده در دستور فرآیند
• سرعت بسته شدن و مدت مکث زیر فشار جداگانه تنظیم می‌شوند
• چیدمان‌های بدنه با اثر از بالا، اثر از پایین و چندطبقه
• ثبت دمای پخت و داده‌های سیکل (اختیاری)

وقتی فرم و برجسته‌کاری در نمی‌آید، بی‌درنگ قالب‌ساز متهم می‌شود. بیشتر وقت‌ها علت قالب نیست: بدنه پرس زیر بار خم می‌شود و نیمه‌های قالب کامل روی هم نمی‌نشینند. این سهم بدنه در سمت خریدار غالباً دانسته نیست، چون در هیچ کاتالوگی نوشته نمی‌شود.

ÖZKOÇ هنگام ساخت بدنه با سازه جوشی، تیرهای عرضی و ورق‌ها را با پخ‌زنی جوش به هم متصل می‌کند. در این صنعت شرکت‌های بسیاری بدون پخ‌زنی اتصال می‌دهند؛ آنگاه جوش تنها روی سطح می‌ماند. با پخ‌زنی، جوش در مقطع نفوذ می‌کند و بدنه در برابر خم شدن زیر بار مقاومت می‌کند.

این موضوع برای هر نوع بدنه، چه یکپارچه و چه ستونی، برقرار است — گزینه‌ای وابسته به نوع پرس نیست، انضباط ساخت ÖZKOÇ است.

• تیرهای عرضی و ورق‌های تقویتی با پخ‌زنی جوش به هم متصل می‌شوند.
• جوش روی سطح نمی‌ماند، در مقطع نفوذ می‌کند؛ بدنه زیر بار خم نمی‌شود.
• چه یکپارچه باشد چه ستونی، همان انضباط اعمال می‌شود.

در قطعات پهن و نامتقارن، بار روی یک گوشه کوبه می‌افتد؛ کوبه اندکی کج پایین می‌آید و یک گوشه قطعه ضخیم‌تر از گوشه دیگر در می‌آید. نتیجه: مصرف ماده اضافی، استحکام نامتوازن، گرما و سیکل بی‌مورد.

در سیستم موازی‌سازی کوبه که خودِ ÖZKOÇ طراحی کرده است، چهار سیلندر ضدفشار کوبه را موازی با صفحه پایینی پایین می‌آورد. اختلاف ضخامت میان گوشه‌ها به کمترین حد می‌رسد؛ در ماده صرفه‌جویی می‌شود و یکنواختی قطعه، استحکام را در نقطه خواسته‌شده نگه می‌دارد.

همین سازوکار در کار برش نیز عمل می‌کند: در لحظه‌ای که برش رخ می‌دهد، سیلندرهای ضدفشار ضربه را جذب می‌کنند، موازی بودن را حفظ می‌کنند و عمر قالب برش را افزایش می‌دهند.

• چهار سیلندر ضدفشار کوبه را موازی با صفحه پایینی پایین می‌آورد.
• در قطعه پهن و نامتقارن، اختلاف ضخامت میان گوشه‌ها به کمترین حد می‌رسد.
• صرفه‌جویی در ماده + استحکام یکنواخت.
• در برش ضربه را جذب می‌کند و عمر قالب را افزایش می‌دهد.