Prasa do kompozytów

Kompozyt to nie jeden materiał, lecz pojęcie zbiorcze. Kevlar, włókno szklane i węglowe, kompozyty balistyczne, techniczne termoplasty takie jak PEEK oraz nowe receptury pojawiające się co roku na targach JEC w Paryżu — wszystko to mieści się pod tym pojęciem. Dlatego prasę buduje się nie pod jeden materiał, lecz pod zakres cyklu, w którym będzie pracować.

Wykonywana praca nie jest mechaniczna, lecz termiczna: żywica uplastycznia się, powietrze uwięzione między warstwami zostaje usunięte, przekrój zagęszcza się, a detal konsoliduje lub utwardza. Gdy równoległość stołu ucieka, grubość przekroju zmienia się miejscowo; gdy odgazowanie jest niewystarczające, między warstwami zostaje pustka.

Właściwy dorobek ÖZKOÇ leży tutaj po stronie grzania i chłodzenia. W większości prac układ grzewczy obejmuje również układ chłodzenia, a właściwy cykl jest inny dla każdego materiału. ÖZKOÇ wykonał niezliczone odmiany tych układów; klient, który przychodzi z nową recepturą, nie musi od zera szukać, które połączenie grzania i chłodzenia się sprawdzi.

Przy nowym materiale drogę otwiera się zwykle małą partią: próby próbek i receptur wykonuje się na prasie laboratoryjnej, a po ustaleniu cyklu tę samą krzywą przenosi się na prasę produkcyjną. Dlatego prasa do kompozytów nie jest jedną maszyną, lecz rodziną cykli.

Ten dorobek jest właściwym wyróżnikiem ÖZKOÇ wobec tanich alternatyw, które porównuje się z prasą wyłącznie przez cenę: kupowana jest nie prasa, lecz cykl odpowiadający recepturze materiału.

• Grzanie formy olejem termalnym
• Grzanie grzałkami elektrycznymi
• Kontrolowane chłodzenie obiegiem wodnym
• Chłodzenie powietrzem
• Wspólne prowadzenie grzania i chłodzenia w tym samym cyklu

Gdy kształt i wytłoczenie nie wychodzą, natychmiast obwinia się narzędziowca. Najczęściej przyczyną nie jest tłocznik: korpus prasy ugina się pod obciążeniem i połówki tłocznika nie przylegają do siebie dokładnie. Ten udział korpusu jest po stronie kupującego zwykle nieznany, bo nie zapisuje się go w żadnym katalogu.

Budując korpus prasy w konstrukcji spawanej, ÖZKOÇ łączy belki poprzeczne i blachy Z UKOSOWANIEM SPAWALNICZYM. W branży wiele firm spawa bez ukosowania; spoina pozostaje wtedy tylko na powierzchni. Po ukosowaniu spoina wnika w przekrój, a korpus opiera się ugięciu pod obciążeniem.

Dotyczy to każdego typu korpusu — monoblokowego i kolumnowego — nie jest to opcja zależna od typu prasy, lecz dyscyplina produkcyjna ÖZKOÇ.

• Belki poprzeczne i blachy wzmacniające łączone są z ukosowaniem spawalniczym.
• Spoina nie zostaje na powierzchni, lecz wnika w przekrój; korpus nie ugina się pod obciążeniem.
• Ta sama dyscyplina obowiązuje przy korpusie monoblokowym i kolumnowym.

Przy dużych i asymetrycznych detalach obciążenie skupia się w jednym narożniku suwaka; suwak opuszcza się lekko przechylony i jeden narożnik detalu wychodzi grubszy od pozostałych. Skutek: nadmiar materiału, nierównomierna wytrzymałość, zbędne ciepło i cykle.

W zaprojektowanym przez ÖZKOÇ systemie równoległości suwaka cztery siłowniki przeciwciśnienia opuszczają suwak równolegle do płyty dolnej. Różnica grubości między narożnikami spada do minimum; oszczędza się materiał, a jednorodność detalu utrzymuje wytrzymałość tam, gdzie jest wymagana.

Ten sam układ działa również przy cięciu: w chwili ścięcia materiału siłowniki przeciwciśnienia pochłaniają uderzenie, utrzymują równoległość i wydłużają żywotność tłocznika tnącego.

• Cztery siłowniki przeciwciśnienia opuszczają suwak równolegle do płyty dolnej.
• Przy dużym i asymetrycznym detalu różnica grubości między narożnikami spada do minimum.
• Oszczędność materiału + jednorodna wytrzymałość.
• Przy cięciu pochłania uderzenie i wydłuża żywotność tłocznika.