Prasa do wulkanizacji gumy

Mieszanka gumowa wchodzi do formy jako plastyczna masa. Pod działaniem ciepła i ciśnienia materiał staje się elastycznym detalem bez drogi powrotnej. Zadaniem prasy jest utrzymywać przez ten czas stałą temperaturę, stałe ciśnienie i stałe położenie zamknięcia.

O tym, kiedy cykl się skończy, nie decyduje prasa, lecz krzywa utwardzania mieszanki. Z formy otwartej za wcześnie wychodzi detal niedowulkanizowany, z otwartej za późno — kruchy. Dlatego czas utwardzania zapisany jest w recepturze panelu HMI, forma grzana jest strefowo, a sprzężenie zwrotne z termopar zamyka różnicę temperatur wzdłuż płyty.

W detalach, w których metal i guma są przetwarzane razem, prasa wykonuje dwie prace w jednym cyklu: wzmocnienie metalowe zostaje ułożone w formie, guma utwardza się na nim, a połączenie powstaje w formie. Tak wytwarza się poduszki wibroizolacyjne, tuleje i łożyska; osobne stanowisko klejenia nie jest potrzebne.

Przy pracach wielkopowierzchniowych — takich jak duże płyty łożysk elastomerowych stosowane w połączeniach mostowych i budowlanych — decyduje równomierne rozłożenie nacisku wzdłuż płyty. Przy takich detalach, gdzie obciążenie ucieka poza środek, sztywność korpusu i równoległe schodzenie suwaka wprost wyznaczają tolerancję grubości.

Przy małych detalach w dużych seriach wtryskarka do gumy jest szybsza. Ta prasa jest maszyną do średnich partii i detali wielkopowierzchniowych; pochodzi z tej samej rodziny pras na gorąco co prasy do wulkanizacji silikonu i do melaminy, a zmieniają się forma i receptura.

• Strefowe grzanie płyt, sprzężenie zwrotne z termopar
• Recepturą utwardzania zarządza się z panelu HMI, a cykl jest podporządkowany recepturze
• Kroki odgazowania (odetchnięcia) są regulowane
• W detalu ze wzmocnieniem metalowym połączenie powstaje w tym samym cyklu
• Układ korpusu z szerokim stołem, odpowiedni do prac z płytami i łożyskami

Gdy kształt i wytłoczenie nie wychodzą, natychmiast obwinia się narzędziowca. Najczęściej przyczyną nie jest tłocznik: korpus prasy ugina się pod obciążeniem i połówki tłocznika nie przylegają do siebie dokładnie. Ten udział korpusu jest po stronie kupującego zwykle nieznany, bo nie zapisuje się go w żadnym katalogu.

Budując korpus prasy w konstrukcji spawanej, ÖZKOÇ łączy belki poprzeczne i blachy Z UKOSOWANIEM SPAWALNICZYM. W branży wiele firm spawa bez ukosowania; spoina pozostaje wtedy tylko na powierzchni. Po ukosowaniu spoina wnika w przekrój, a korpus opiera się ugięciu pod obciążeniem.

Dotyczy to każdego typu korpusu — monoblokowego i kolumnowego — nie jest to opcja zależna od typu prasy, lecz dyscyplina produkcyjna ÖZKOÇ.

• Belki poprzeczne i blachy wzmacniające łączone są z ukosowaniem spawalniczym.
• Spoina nie zostaje na powierzchni, lecz wnika w przekrój; korpus nie ugina się pod obciążeniem.
• Ta sama dyscyplina obowiązuje przy korpusie monoblokowym i kolumnowym.

Przy dużych i asymetrycznych detalach obciążenie skupia się w jednym narożniku suwaka; suwak opuszcza się lekko przechylony i jeden narożnik detalu wychodzi grubszy od pozostałych. Skutek: nadmiar materiału, nierównomierna wytrzymałość, zbędne ciepło i cykle.

W zaprojektowanym przez ÖZKOÇ systemie równoległości suwaka cztery siłowniki przeciwciśnienia opuszczają suwak równolegle do płyty dolnej. Różnica grubości między narożnikami spada do minimum; oszczędza się materiał, a jednorodność detalu utrzymuje wytrzymałość tam, gdzie jest wymagana.

Ten sam układ działa również przy cięciu: w chwili ścięcia materiału siłowniki przeciwciśnienia pochłaniają uderzenie, utrzymują równoległość i wydłużają żywotność tłocznika tnącego.

• Cztery siłowniki przeciwciśnienia opuszczają suwak równolegle do płyty dolnej.
• Przy dużym i asymetrycznym detalu różnica grubości między narożnikami spada do minimum.
• Oszczędność materiału + jednorodna wytrzymałość.
• Przy cięciu pochłania uderzenie i wydłuża żywotność tłocznika.